Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
† VR 6.116.27† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† श्लाघनीयोऽनिलस्य त्वं सुतः परमधार्मिकः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† ślāghanīyo'nilasya tvaṃ sutaḥ paramadhārmikaḥ |
† बलं शौर्यं श्रुतं सत्त्वं विक्रमो दाक्ष्यमुत्तमम् ॥ २७ ॥
† balaṃ śauryaṃ śrutaṃ sattvaṃ vikramo dākṣyamuttamam || 27 ||
Scholarly Translation
You are the praiseworthy (ślāghanīyaḥ), supremely righteous son of the Wind-god (anilasya sutaḥ); strength (balam), valor (śauryam), scriptural learning (śrutam), vigor (sattvam), prowess (vikramaḥ), and supreme dexterity (dākṣyam uttamam),
Narrative Context (Verses 25–30): Sītā extols Hanūmān’s eightfold intelligence and noble virtues as worthy of the Wind-god’s son, whereupon Hanūmān humbly asks her permission to slay the cruel Rākṣasī guards.