Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
† VR 6.116.28† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† तेजः क्षमा धृतिः स्थैर्यं विनीतत्वं न संशयः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† tejaḥ kṣamā dhṛtiḥ sthairyaṃ vinītatvaṃ na saṃśayaḥ |
† एते चान्ये च बहवो गुणास्त्वय्येव शोभनाः ॥ २८ ॥
† ete cānye ca bahavo guṇāstvayyeva śobhanāḥ || 28 ||
Scholarly Translation
spiritedness (tejaḥ), forbearance (kṣamā), fortitude (dhṛtiḥ), steadfastness (sthairyam), and humility (vinītatvam)—without doubt, these and many other auspicious virtues shine in you alone (tvayy eva śobhanāḥ).”
Narrative Context (Verses 25–30): Sītā extols Hanūmān’s eightfold intelligence and noble virtues as worthy of the Wind-god’s son, whereupon Hanūmān humbly asks her permission to slay the cruel Rākṣasī guards.