Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.51Baroda CE 6.101.42
पूर्णचन्द्रमुखं रामं द्रक्ष्यस्यद्य सलक्ष्मणम् ।
[Baroda CE 6.101.42]pūrṇacandramukhaṃ rāmaṃ drakṣyasyadya salakṣmaṇam |
स्थितमित्रं हतामित्रं शचीवेन्द्रं सुरेश्वरम् ॥ ५१ ॥
sthitamitraṃ hatāmitraṃ śacīvendraṃ sureśvaram || 51 ||
Scholarly Translation
“Today you shall behold (drakṣyasy adya) Rāma, whose face is like the full moon (pūrṇacandramukham), together with Lakṣmaṇa—his allies standing firm and his enemies slain (sthitamitraṃ hatāmitram)—even as Śacī [beholds] Indra, lord of the gods (śacīvendraṃ sureśvaram).”
Narrative Context (Verses 49–53): Sītā expresses her longing to behold her lord Rāma, and Hanūmān, assuring her that she will see him that very day like Śacī beholding Indra, returns to Rāghava.