Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.52Baroda CE 6.101.43
तामेवमुक्त्वा भ्राजन्तीं सीतां साक्षादिव श्रियम् ।
[Baroda CE 6.101.43]tāmevamuktvā bhrājantīṃ sītāṃ sākṣādiva śriyam |
आजगाम महातेजा हनूमान् यत्र राघवः ॥ ५२ ॥
ājagāma mahātejā hanūmān yatra rāghavaḥ || 52 ||
Scholarly Translation
Having spoken thus to Sītā, who was shining like Śrī herself in person (sākṣād iva śriyam), Hanūmān of mighty splendor (mahātejāḥ) came to the place where Rāghava was.
Narrative Context (Verses 49–53): Sītā expresses her longing to behold her lord Rāma, and Hanūmān, assuring her that she will see him that very day like Śacī beholding Indra, returns to Rāghava.