Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
† VR 6.116.53† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† सपदि हरिवरस्ततो हनूमान् प्रतिवचनं जनकेश्वरात्मजायाः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† sapadi harivarastato hanūmān prativacanaṃ janakeśvarātmajāyāḥ |
† कथितमकथयद् यथाक्रमेण त्रिदशवरप्रतिमाय राघवाय ॥ ५३ ॥
† kathitamakathayad yathākrameṇa tridaśavarapratimāya rāghavāya || 53 ||
Scholarly Translation
Then that foremost of monkeys, Hanūmān, immediately (sapadi) related in due order (yathākrameṇa) to Rāghava, who resembled the chief of the gods (tridaśavarapratimāya), the reply spoken by the daughter of King Janaka (prativacanaṃ janakeśvarātmajāyāḥ).
Narrative Context (Verses 49–53): Sītā expresses her longing to behold her lord Rāma, and Hanūmān, assuring her that she will see him that very day like Śacī beholding Indra, returns to Rāghava.