Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 117 (Hanumatā Rāmāya Sītā-sandeśa-nivedanam — Sītā-darśanodyogaḥ)
हनुमता रामाय सीतासन्देशनिवेदनम् — सीतादर्शनोद्योगः
VR 6.117.1Baroda CE 6.102.1
तमुवाच महाप्राज्ञः सोऽभिवाद्य प्लवङ्गमः ।
[Baroda CE 6.102.1]tamuvāca mahāprājñaḥ so'bhivādya plavaṅgamaḥ |
रामं कमलपत्राक्षं वरं सर्वधनुष्मताम् ॥ १ ॥
rāmaṃ kamalapatrākṣaṃ varaṃ sarvadhanuṣmatām || 1 ||
Scholarly Translation
Having bowed in salutation (abhivādya), that leaper of great wisdom (mahāprājñaḥ plavaṅgamaḥ) spoke to Rāma, the lotus-eyed (kamalapatrākṣam), the foremost of all wielders of the bow (varaṃ sarvadhanuṣmatām):
Narrative Context (Verses 1–6): Hanūmān reports Sītā’s tearful longing to behold her lord, whereupon Rāma, his eyes moist with tears, falls into deep reflection and summons Vibhīṣaṇa.