Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 121 (Brahmādi-devānāṃ Samāgamaḥ — Brahmaṇā Rāmaṃ Prati Parabrahma-stutiḥ)
ब्रह्मादिदेवानां समागमः — ब्रह्मणा रामं प्रति परब्रह्मस्तुतिः
VR 6.121.22Baroda CE 6.106.20
इत्येवमुक्त्वा विजयी महाबलः प्रशस्यमानः स्वकृतेन कर्मणा ।
[Baroda CE 6.106.20]ityevamuktvā vijayī mahābalaḥ praśasyamānaḥ svakṛtena karmaṇā |
समेत्य रामः प्रियया महायशाः सुखं सुखार्होऽनुबभूव राघवः ॥ २२ ॥
sametya rāmaḥ priyayā mahāyaśāḥ sukhaṃ sukhārho'nubabhūva rāghavaḥ || 22 ||
Scholarly Translation
Having spoken thus, the victorious, mighty, and illustrious Rāma, praised for the deed he had accomplished (svakṛtena karmaṇā), was reunited with his beloved (sametya priyayā); and Rāghava, worthy of happiness, experienced supreme felicity (sukham anubabhūva).
Narrative Context (Verses 18–22): Declaring that Sītā is as inseparable from him as sunlight from the sun and fame from a wise man, Rāma honors the gods' counsel and joyously reunites with his beloved.