Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 127 (Puṣpakāt Sītāyai Laṅkā-raṇāṅgaṇa-setu-Kiṣkindhādi-darśanam — Bharadvājāśramāvataraṇam)
पुष्पकात् सीतयै लङ्कारणाङ्गणसेतुकिष्किन्धादिदर्शनम् — भरद्वाजाश्रमावतरणम्
VR 6.127.9Baroda CE 6.112.9
सर्वं च सुखदुःखं ते विदितं मम राघव ।
[Baroda CE 6.112.9]sarvaṃ ca sukhaduḥkhaṃ te viditaṃ mama rāghava |
यत् त्वया विपुलं प्राप्तं जनस्थाननिवासिना ॥ ९ ॥
yat tvayā vipulaṃ prāptaṃ janasthānanivāsinā || 9 ||
Scholarly Translation
“All that vast (vipulam) weal and woe (sukhaduḥkham) of yours, O Rāghava, which was experienced by you while dwelling in Janasthāna (janasthānanivāsinā), is fully known to me:
Narrative Context (Verses 7–12): Bharadvāja contrasts his former sorrow at seeing Rāma enter the forest in bark garments with his present joy at Rāma's triumph, recounting all that transpired from Janasthāna to Hanūmān's exploit.