Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 24 (Vānarair Nigṛhītasya Śukasya Mocanam — Śukasya Rāvaṇa-samīpa-gamanam)
वानरैर्निगृहीतस्य शुकस्य मोचनम् — शुकस्य रावणसमीपगमनम्
† VR 6.24.38† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† कदा शोणितदिग्धाङ्गं दीप्तैः कार्मुकविच्युतैः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† kadā śoṇitadigdhāṅgaṃ dīptaiḥ kārmukavicyutaiḥ |
† शरैरादीपयिष्यामि उल्काभिरिव कुञ्जरम् ॥ ३८ ॥
† śarairādīpayiṣyāmi ulkābhiriva kuñjaram || 38 ||
Scholarly Translation
When, with blazing arrows loosed from my bow (dīptaiḥ kārmukavicyutaiḥ śaraiḥ), shall I set him ablaze (ādīpayiṣyāmi), his limbs smeared with blood (śoṇitadigdhāṅgam), like an elephant torched with firebrands (ulkābhir iva kuñjaram)?
Narrative Context (Verses 36–40): Vowing never to surrender Sītā even if all the worlds attack him, Rāvaṇa boasts that his blazing arrows will consume Rāma and eclipse his army like the rising sun.