Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 31 (Māyā-Rāma-śiro-dhanuṣor Nirmāṇārthaṃ Vidyujjihvasya Niyojanam — Aśokavanikāyāṃ Rāvaṇāgamanam)
मायारामशिरोराधनुषोर्निर्माणार्थं विद्युज्जिह्वस्य नियोजनम् — अशोकवनिकायां रावणागमनम्
VR 6.31.7Baroda CE 6.22.7
विद्युज्जिह्वं च मायाज्ञमब्रवीद् राक्षसाधिपः ।
[Baroda CE 6.22.7]vidyujjihvaṃ ca māyājñamabravīd rākṣasādhipaḥ |
मोहयिष्यावहे सीतां मायया जनकात्मजाम् ॥ ७ ॥
mohayiṣyāvahe sītāṃ māyayā janakātmajām || 7 ||
Scholarly Translation
The lord of the rākṣasas spoke to Vidyujjihva, knower of illusions (māyā-jñam): “Let us two delude (mohayiṣyāvahe) Sītā, the daughter of Janaka, through sorcery (māyayā).
Narrative Context (Verses 7–12): Rāvaṇa instructs Vidyujjihva to fashion a phantom head and bow of Rāma, rewards his successful conjuration with an ornament, and enters the Aśoka grove where Sītā sits grieving.