Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 32 (Māyā-Rāma-śiro-darśanena Sītāyā Dāruṇo Vilāpaḥ — Rāvaṇasya Nirgamanam)
मायारामशिरोदर्शननेन सीताया दारुणो विलापः — रावणस्य निर्गमनम्
VR 6.32.31Baroda CE 6.23.28
साधु घातय मां क्षिप्रं रामस्योपरि रावण ।
[Baroda CE 6.23.28]sādhu ghātaya māṃ kṣipraṃ rāmasyopari rāvaṇa |
समानय पतिं पत्न्या कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ ३१ ॥
samānaya patiṃ patnyā kuru kalyāṇamuttamam || 31 ||
Scholarly Translation
“Rightly (sādhu) have me slain (ghātaya māṃ) swiftly upon Rāma, O Rāvaṇa! Unite (samānaya) the husband with his wife, and perform this supreme benefaction (kalyāṇam uttamam)!
Narrative Context (Verses 31–35): Sītā begs Rāvaṇa to slay her upon Rāma's remains so she may follow her husband, just as an army guard enters with folded hands to announce Prahasta's urgent arrival.