Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 33 (Saramayā Māyā-svarūpa-prakāśana-pūrvakaṃ Sītā-samāśvāsanam)
सरमया मायास्वरूपप्रकाशनपूर्वकं सीतासमाश्वासनम्
VR 6.33.36Baroda CE 6.24.34
रावणं समरे हत्वा नचिरादेव मैथिलि ।
[Baroda CE 6.24.34]rāvaṇaṃ samare hatvā nacirādeva maithili |
त्वया समग्रः प्रियया सुखार्हो लप्स्यते सुखम् ॥ ३६ ॥
tvayā samagraḥ priyayā sukhārho lapsyate sukham || 36 ||
Scholarly Translation
Having slain Rāvaṇa in battle before long (nacirād eva), O Maithilī, he who is worthy of happiness (sukhārhaḥ), reunited (samagraḥ) with you his beloved, shall obtain happiness (lapsyate sukham).
Narrative Context (Verses 35–38): Likening Sītā's coming relief to a female serpent shedding its slough and the parched earth rejoicing in rain, Saramā bids her seek refuge in the all-sustaining Sun-god.