Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 48 (Trijaṭayā Rāma-Lakṣmaṇayor Jīvana-liṅga-pradarśanena Sītā-samāśvāsanam)
त्रिजटया रामलक्ष्मणयोर्जीवनलिङ्गप्रदर्शनेन सीतासमाश्वासनम्
VR 6.48.7Baroda CE 6.38.7
वैधव्यं यान्ति यैर्नार्योऽलक्षणैर्भाग्यदुर्लभाः ।
[Baroda CE 6.38.7]vaidhavyaṃ yānti yairnāryo'lakṣaṇairbhāgyadurlabhāḥ |
नात्मनस्तानि पश्यामि पश्यन्ती हतलक्षणा ॥ ७ ॥
nātmanastāni paśyāmi paśyantī hatalakṣaṇā || 7 ||
Scholarly Translation
Even as I examine myself (paśyantī), I do not behold upon my own body (ātmanaḥ) those inauspicious marks (alakṣaṇaiḥ) by which women bereft of good fortune (bhāgyadurlabhāḥ) fall into widowhood (vaidhavyam); [yet] my auspicious marks are ruined (hatalakṣaṇā).
Narrative Context (Verses 7–12): Examining her own person, Sītā enumerates the auspicious Sāmudrika marks upon her hair, limbs, and complexion that had promised her unfailing royal fortune, now seemingly rendered vain.