Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 49 (Saṃjñā-labdhena Rāmeṇa Lakṣmaṇaṃ Dṛṣṭvā Śoka-vilāpaḥ)
संज्ञालब्धेन रामेण लक्ष्मणं दृष्ट्वा शोकविलापः
VR 6.49.30Baroda CE 6.39.29
अनुज्ञाता मया सर्वे यथेष्टं गन्तुमर्हथ ।
[Line 1: in Baroda CE 6.39.29]anujñātā mayā sarve yatheṣṭaṃ gantumarhatha |
शुश्रुवुस्तस्य ये सर्वे वानराः परिदेवितम् ।
[Line 2: in Baroda CE 6.39.30]śuśruvustasya ye sarve vānarāḥ paridevitam |
वर्तयांचक्रिरेऽश्रूणि नेत्रैः कृष्णेतरेक्षणाः ॥ ३० ॥
[Line 3: in Baroda CE 6.39.30]vartayāṃcakrire'śrūṇi netraiḥ kṛṣṇetarekṣaṇāḥ || 30 ||
Scholarly Translation
Given leave by me (anujñātā mayā), you all ought to depart whithersoever you wish (yatheṣṭaṃ gantum arhatha).” All those tawny-eyed (kṛṣṇetarekṣaṇāḥ) Vānaras who heard his lamentation (tasya paridevitam) shed tears (vartayāṃcakrire 'śrūṇi) from their eyes.
Narrative Context (Verses 29–32): As the tawny-eyed Vānaras weep over Rāma's farewell, Vibhīṣaṇa hastens up mace in hand after rallying the troops, causing the monkeys to flee, mistaking him for Indrajit.