Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 49 (Saṃjñā-labdhena Rāmeṇa Lakṣmaṇaṃ Dṛṣṭvā Śoka-vilāpaḥ)
संज्ञालब्धेन रामेण लक्ष्मणं दृष्ट्वा शोकविलापः
VR 6.49.5Baroda CE 6.39.5
किं नु मे सीतया कार्यं लब्धया जीवितेन वा ।
[Baroda CE 6.39.5]kiṃ nu me sītayā kāryaṃ labdhayā jīvitena vā |
शयानं योऽद्य पश्यामि भ्रातरं युधि निर्जितम् ॥ ५ ॥
śayānaṃ yo'dya paśyāmi bhrātaraṃ yudhi nirjitam || 5 ||
Scholarly Translation
“What use (kiṃ kāryam) have I for Sītā even if she is recovered (labdhayā), or for life itself (jīvitena vā), I who today behold my brother lying vanquished (nirjitam) in battle?
Narrative Context (Verses 1–6): Surrounded by Sugrīva and the grieving Vānara chiefs, Rāma awakens from his swoon despite the arrow-bonds and weeps over his bleeding, incomparable brother Lakṣmaṇa.