Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 49 (Saṃjñā-labdhena Rāmeṇa Lakṣmaṇaṃ Dṛṣṭvā Śoka-vilāpaḥ)
संज्ञालब्धेन रामेण लक्ष्मणं दृष्ट्वा शोकविलापः
VR 6.49.4Baroda CE 6.39.4
ततो दृष्ट्वा सरुधिरं निषण्णं गाढमर्पितम् ।
[Baroda CE 6.39.4]tato dṛṣṭvā sarudhiraṃ niṣaṇṇaṃ gāḍhamarpitam |
भ्रातरं दीनवदनं पर्यदेवयदातुरः ॥ ४ ॥
bhrātaraṃ dīnavadanaṃ paryadevayadāturaḥ || 4 ||
Scholarly Translation
Then, beholding his brother covered with blood (sarudhiram), slumped down (niṣaṇṇam), deeply pierced (gāḍham arpitam), and of piteous countenance (dīnavadanam), he lamented in anguish (paryadevayad āturaḥ):
Narrative Context (Verses 1–6): Surrounded by Sugrīva and the grieving Vānara chiefs, Rāma awakens from his swoon despite the arrow-bonds and weeps over his bleeding, incomparable brother Lakṣmaṇa.