Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.1Baroda CE 6.47.1
तस्मिन् हते राक्षससैन्यपाले प्लवंगमानामृषभेण युद्धे ।
[Baroda CE 6.47.1]tasmin hate rākṣasasainyapāle plavaṃgamānāmṛṣabheṇa yuddhe |
भीमायुधं सागरवेगतुल्यं विदुद्रुवे राक्षसराजसैन्यम् ॥ १ ॥
bhīmāyudhaṃ sāgaravegatulyaṃ vidudruve rākṣasarājasainyam || 1 ||
Scholarly Translation
When that commander of the Rākṣasa army (tasmin rākṣasa-sainya-pāle) had been slain in battle by the bull among leaping monkeys (plavaṃgamānām ṛṣabheṇa), the army of the Rākṣasa king, wielding terrible weapons and equal to the ocean in impetuosity (bhīmāyudhaṃ sāgara-vega-tulyam), fled in all directions (vidudruve).
Narrative Context (Verses 1–6): Hearing that Nīla has slain Prahasta and routed his ocean-like army, a wrathful Rāvaṇa resolves to march forth in person and incinerate Rāma, Lakṣmaṇa, and the Vānara host.