Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
† VR 6.59.102† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† स बाणजालान्यपि तानि तानि मोघानि पश्यंस्त्रिदशारिराजः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† sa bāṇajālānyapi tāni tāni moghāni paśyaṃstridaśārirājaḥ |
† विसिस्मिये लक्ष्मणलाघवेन पुनश्च बाणान् निशितान् मुमोच ॥ १०२ ॥
† visismiye lakṣmaṇalāghavena punaśca bāṇān niśitān mumoca || 102 ||
Scholarly Translation
Seeing those manifold nets of arrows rendered futile (moghāni paśyan), the king of the foes of the gods (tridaśārirājaḥ) marveled at Lakṣmaṇa’s dexterity (vismiye lakṣmaṇalāghavena) and once again loosed whetted shafts.
Narrative Context (Verses 97–102): Mocking Rāvaṇa’s hollow boasts, Lakṣmaṇa slices his seven shafts like severed serpents and showers razor, crescent, barbed, and broadhead arrows with unshakeable dexterity.