Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.108Baroda CE 6.47.102
स तां सधूमानलसंनिकाशां वित्रासनां संयति वानराणाम् ।
[Baroda CE 6.47.102]sa tāṃ sadhūmānalasaṃnikāśāṃ vitrāsanāṃ saṃyati vānarāṇām |
चिक्षेप शक्तिं तरसा ज्वलन्तीं सौमित्रये राक्षसराष्ट्रनाथः ॥ १०८ ॥
cikṣepa śaktiṃ tarasā jvalantīṃ saumitraye rākṣasarāṣṭranāthaḥ || 108 ||
Scholarly Translation
The lord of the rākṣasa realm hurled with all his might (tarasā) at Sumitrā’s son that blazing javelin, which resembled smoky fire (sadhūmānalasaṃnikāśām) and struck terror into the monkeys in battle (vitrāsanāṃ saṃyati vānarāṇām).
Narrative Context (Verses 103–108): Struck on the forehead by Rāvaṇa’s Brahmā-given shaft, Lakṣmaṇa rallies to sever the demon’s bow and wound him, driving the blood-soaked king to hurl Brahmā’s blazing javelin.