Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.118Baroda CE 6.47.110
ऋषयो वानराश्चैव नेदुर्देवाश्च सासुराः ।
[Line 1: in Baroda CE 6.47.110]ṛṣayo vānarāścaiva nedurdevāśca sāsurāḥ |
हनूमानथ तेजस्वी लक्ष्मणं रावणार्दितम् ॥ ११८ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.47.111]hanūmānatha tejasvī lakṣmaṇaṃ rāvaṇārditam || 118 ||
Scholarly Translation
the sages and the monkeys roared aloud (neduḥ), and the gods too together with the asuras (devāś ca sāsurāḥ). Then the radiant Hanumān [approached] Lakṣmaṇa, who was afflicted by Rāvaṇa,
Narrative Context (Verses 115–120): Felled by Hanumān’s fist, Rāvaṇa bleeds from his ten mouths and faints; immovable to his foes, Lakṣmaṇa grows feather-light through Hanumān’s devotion as Brahmā’s javelin departs.