Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.119Baroda CE 6.47.111
आनयद् राघवाभ्याशं बाहुभ्यां परिगृह्य तम् ।
[Line 1: in Baroda CE 6.47.111]ānayad rāghavābhyāśaṃ bāhubhyāṃ parigṛhya tam |
वायुसूनोः सुहृत्त्वेन भक्त्या परमया च सः ।
[Line 2: in Baroda CE 6.47.112]vāyusūnoḥ suhṛttvena bhaktyā paramayā ca saḥ |
शत्रूणामप्यकम्प्योऽपि लघुत्वमगमत् कपेः ॥ ११९ ॥
[Line 3: in Baroda CE 6.47.112]śatrūṇāmapyakampyo'pi laghutvamagamat kapeḥ || 119 ||
Scholarly Translation
and clasping him with both arms (bāhubhyāṃ parigṛhya tam), brought him near to Rāghava (rāghavābhyāśam). Through the loving friendship and supreme devotion of the Wind-god’s son (vāyusūnoḥ suhṛttvena bhaktyā paramayā ca), he who was unshakeable even by his foes became light for the monkey (laghutvam agamat kapeḥ).
Narrative Context (Verses 115–120): Felled by Hanumān’s fist, Rāvaṇa bleeds from his ten mouths and faints; immovable to his foes, Lakṣmaṇa grows feather-light through Hanumān’s devotion as Brahmā’s javelin departs.