Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.121Baroda CE 6.47.114
रावणोऽपि महातेजाः प्राप्य संज्ञां महाहवे ।
[Baroda CE 6.47.114]rāvaṇo'pi mahātejāḥ prāpya saṃjñāṃ mahāhave |
आददे निशितान् बाणाञ्जग्राह च महद्धनुः ॥ १२१ ॥
ādade niśitān bāṇāñjagrāha ca mahaddhanuḥ || 121 ||
Scholarly Translation
Rāvaṇa too, of mighty splendor, having regained consciousness (prāpya saṃjñām) in that great battle, took up whetted arrows (ādade niśitān bāṇān) and grasped a mighty bow.
Narrative Context (Verses 121–126): As Rāvaṇa recovers and Lakṣmaṇa heals instantly by recollecting his Viṣṇu-nature, Rāma charges into battle and mounts Hanumān’s back like Viṣṇu ascending Garuḍa to punish the demon.