Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.141Baroda CE 6.47.131
तं निर्विषाशीविषसंनिकाशं शान्तार्चिषं सूर्यमिवाप्रकाशम् ।
[Baroda CE 6.47.131]taṃ nirviṣāśīviṣasaṃnikāśaṃ śāntārciṣaṃ sūryamivāprakāśam |
गतश्रियं कृत्तकिरीटकूटमुवाच रामो युधि राक्षसेन्द्रम् ॥ १४१ ॥
gataśriyaṃ kṛttakirīṭakūṭamuvāca rāmo yudhi rākṣasendram || 141 ||
Scholarly Translation
To that lord of rākṣasas in battle—who resembled a venomless serpent (nirviṣāśīviṣasaṃnikāśam), lustreless like the sun with its rays quenched (śāntārciṣaṃ sūryam ivāprakāśam), bereft of royal splendor (gataśriyam) with his crown-cluster severed (kṛttakirīṭakūṭam)—Rāma spoke:
Narrative Context (Verses 138–142): Striking Rāvaṇa’s broad chest like Indra smiting Meru, Rāma makes the unshakeable king drop his bow, slices off his sun-bright diadem, and spares his exhausted foe.