Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.35Baroda CE 6.47.33
विसर्जयित्वा सचिवांस्ततस्तान् गतेषु रक्षःसु यथानियोगम् ।
[Baroda CE 6.47.33]visarjayitvā sacivāṃstatastān gateṣu rakṣaḥsu yathāniyogam |
व्यदारयद् वानरसागरौघं महाझषः पूर्णमिवार्णवौघम् ॥ ३५ ॥
vyadārayad vānarasāgaraughaṃ mahājhaṣaḥ pūrṇamivārṇavaugham || 35 ||
Scholarly Translation
Having dismissed those ministers (visarjayitvā sacivāṃs tatas tān), when the Rākṣasas had departed according to their assignments (gateṣu rakṣaḥsu yathā-niyogam), he clove asunder the ocean-flood of the Vānaras (vyadārayad vānara-sāgaraugham), like a giant sea-monster cleaving the full flood of the ocean (mahā-jhaṣaḥ pūrṇam ivārṇavaugham).
Narrative Context (Verses 31–36): As Rāma draws a supreme arrow to vent his wrath for Sītā's abduction, Rāvaṇa stations guards over Laṅkā, plunges into the Vānara sea, and faces Sugrīva's hurled crag.