Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.39Baroda CE 6.47.37
स तं गृहीत्वानिलतुल्यवेगं सविस्फुलिङ्गज्वलनप्रकाशम् ।
[Baroda CE 6.47.37]sa taṃ gṛhītvānilatulyavegaṃ savisphuliṅgajvalanaprakāśam |
बाणं महेन्द्राशनितुल्यवेगं चिक्षेप सुग्रीववधाय रुष्टः ॥ ३९ ॥
bāṇaṃ mahendrāśanitulyavegaṃ cikṣepa sugrīvavadhāya ruṣṭaḥ || 39 ||
Scholarly Translation
Taking that arrow, equal to the wind in speed (anila-tulya-vegam), shining like a spark-showering fire (sa-visphuliṅga-jvalana-prakāśam), and matching Mahendra's thunderbolt in velocity (mahendrāśani-tulya-vegam), he hurled it in fury for the slaying of Sugrīva (cikṣepa sugrīva-vadhāya ruṣṭaḥ).
Narrative Context (Verses 37–42): Shattering Sugrīva's hurled mountain crag with golden-feathered shafts, Rāvaṇa fells the monkey king senseless with a thunderbolt-like arrow as six Vānara chiefs rush to avenge him.