Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.41Baroda CE 6.47.39
स सायकार्तो विपरीतचेताः कूजन् पृथिव्यां निपपात वीरः ।
[Baroda CE 6.47.39]sa sāyakārto viparītacetāḥ kūjan pṛthivyāṃ nipapāta vīraḥ |
तं वीक्ष्य भूमौ पतितं विसंज्ञं नेदुः प्रहृष्टा युधि यातुधानाः ॥ ४१ ॥
taṃ vīkṣya bhūmau patitaṃ visaṃjñaṃ neduḥ prahṛṣṭā yudhi yātudhānāḥ || 41 ||
Scholarly Translation
Afflicted by that shaft and his mind reeling (sa sāyakārto viparīta-cetāḥ), that hero fell groaning to the earth (kūjan pṛthivyāṃ nipapāta vīraḥ); beholding him fallen unconscious upon the ground (bhūmau patitaṃ visaṃjñam), the Yātudhānas roared in triumph in the fray (neduḥ prahṛṣṭā yudhi yātudhānāḥ).
Narrative Context (Verses 37–42): Shattering Sugrīva's hurled mountain crag with golden-feathered shafts, Rāvaṇa fells the monkey king senseless with a thunderbolt-like arrow as six Vānara chiefs rush to avenge him.