Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.43Baroda CE 6.47.41
तेषां प्रहारान् स चकार मोघान् रक्षोधिपो बाणशतैः शिताग्रैः ।
[Baroda CE 6.47.41]teṣāṃ prahārān sa cakāra moghān rakṣodhipo bāṇaśataiḥ śitāgraiḥ |
तान् वानरेन्द्रानपि बाणजालैर्बिभेद जाम्बूनदचित्रपुङ्खैः ॥ ४३ ॥
tān vānarendrānapi bāṇajālairbibheda jāmbūnadacitrapuṅkhaiḥ || 43 ||
Scholarly Translation
With hundreds of sharp-tipped arrows (bāṇa-śataiḥ śitāgraiḥ), the lord of Rākṣasas rendered their blows vain (teṣāṃ prahārān sa cakāra moghān), and pierced those monkey-lords as well with networks of arrows (bāṇa-jālair bibheda) adorned with variegated golden shafts (jāmbūnada-citra-puṅkhaiḥ).
Narrative Context (Verses 43–48): Felled by Rāvaṇa's arrow-nets, the anguished Vānaras flee for refuge to Rāma, who starts forward bow in hand until Lakṣmaṇa reverently begs leave to fight Rāvaṇa himself.