Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.45Baroda CE 6.47.43
ते वध्यमानाः पतिताश्च वीरा नानद्यमाना भयशल्यविद्धाः ।
[Baroda CE 6.47.43]te vadhyamānāḥ patitāśca vīrā nānadyamānā bhayaśalyaviddhāḥ |
शाखामृगा रावणसायकार्ता जग्मुः शरण्यं शरणं स्म रामम् ॥ ४५ ॥
śākhāmṛgā rāvaṇasāyakārtā jagmuḥ śaraṇyaṃ śaraṇaṃ sma rāmam || 45 ||
Scholarly Translation
Being slaughtered and fallen to the ground (vadhyamānāḥ patitāś ca), roaring aloud and pierced by the dart of terror (nānadyamānā bhaya-śalya-viddhāḥ), those heroic tree-leapers, tormented by Rāvaṇa's shafts, went for refuge to Rāma, the true refuge (jagmuḥ śaraṇyaṃ śaraṇaṃ sma rāmam).
Narrative Context (Verses 43–48): Felled by Rāvaṇa's arrow-nets, the anguished Vānaras flee for refuge to Rāma, who starts forward bow in hand until Lakṣmaṇa reverently begs leave to fight Rāvaṇa himself.