Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.47Baroda CE 6.47.45
काममार्य सुपर्याप्तो वधायास्य दुरात्मनः ।
[Baroda CE 6.47.45]kāmamārya suparyāpto vadhāyāsya durātmanaḥ |
विधमिष्याम्यहं चैतमनुजानीहि मां विभो ॥ ४७ ॥
vidhamiṣyāmyahaṃ caitamanujānīhi māṃ vibho || 47 ||
Scholarly Translation
“Assuredly, O noble brother (kāmam ārya), I am fully competent to slay this evil-souled demon (suparyāpto vadhāyāsya durātmanaḥ); I myself shall crush him—grant me permission, O Lord (vidhamiṣyāmy ahaṃ caitam anujānīhi māṃ vibho)!”
Narrative Context (Verses 43–48): Felled by Rāvaṇa's arrow-nets, the anguished Vānaras flee for refuge to Rāma, who starts forward bow in hand until Lakṣmaṇa reverently begs leave to fight Rāvaṇa himself.