Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 59 (Rāvaṇasya Svayaṃ Yuddhāya Niryāṇam — Sugrīva-Lakṣmaṇa-Hanūmad-ādibhir Yuddham — Rāvaṇena Parājitasya Pratigamanam)
रावणस्य स्वयं युद्धाय निर्याणम् — सुग्रीवलक्ष्मणहनूमदादिभिर्युद्धम् — रावणेन पराजितस्य प्रतिगमनम्
VR 6.59.64Baroda CE 6.47.61
ऋषयो वानराः सिद्धा नेदुर्देवाः सहासुरैः ।
[Line 1: in Baroda CE 6.47.61]ṛṣayo vānarāḥ siddhā nedurdevāḥ sahāsuraiḥ |
अथाश्वस्य महातेजा रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६४ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.47.62]athāśvasya mahātejā rāvaṇo vākyamabravīt || 64 ||
Scholarly Translation
Sages, Vānaras, Siddhas, and gods together with Asuras roared aloud (ṛṣayo vānarāḥ siddhā nedur devāḥ sahāsuraiḥ). Then, recovering his breath (athāśvasya), the mighty-splendored Rāvaṇa spoke these words:
Narrative Context (Verses 61–66): Reeling briefly from Rāvaṇa's blow, Hanumān steadies himself and strikes the demon king's chest with his palm, shaking him like a mountain in an earthquake as the heavens cheer.