Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 67 (Kumbhakarṇena Sugrīvasya Grahaṇam — Sugrīveṇa Karṇa-nāsā-cchedanam — Rāmeṇa Kumbhakarṇa-vadhaḥ)
कुम्भकर्णेन सुग्रीवस्य ग्रहणम् — सुग्रीवेण कर्णनासाच्छेदनम् — रामेण कुम्भकर्णवधः
VR 6.67.164Baroda CE 6.55.119
अपूरयत् तस्य मुखं शिताग्रै रामः शरैर्हेमपिनद्धपुङ्खैः ।
[Baroda CE 6.55.119]apūrayat tasya mukhaṃ śitāgrai rāmaḥ śarairhemapinaddhapuṅkhaiḥ |
सम्पूर्णवक्त्रो न शशाक वक्तुं चुकूज कृच्छ्रेण मुमूर्च्छ चापि ॥ १६४ ॥
sampūrṇavaktro na śaśāka vaktuṃ cukūja kṛcchreṇa mumūrccha cāpi || 164 ||
Scholarly Translation
Rāma filled his mouth with sharp-pointed arrows whose shafts were bound with gold (hemapinaddhapuṅkhaiḥ); with his mouth crammed full, he could not speak, but groaned with difficulty (cukūja kṛcchreṇa) and fainted away.
Narrative Context (Verses 163–167): Charging on his thigh-stumps like Rāhu at the moon, Kumbhakarṇa has his gaping maw crammed with arrows before Rāma launches the sun-bright Aindra shaft.