Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 67 (Kumbhakarṇena Sugrīvasya Grahaṇam — Sugrīveṇa Karṇa-nāsā-cchedanam — Rāmeṇa Kumbhakarṇa-vadhaḥ)
कुम्भकर्णेन सुग्रीवस्य ग्रहणम् — सुग्रीवेण कर्णनासाच्छेदनम् — रामेण कुम्भकर्णवधः
VR 6.67.165Baroda CE 6.55.120
अथाददे सूर्यमरीचिकल्पं स ब्रह्मदण्डान्तककालकल्पम् ।
[Baroda CE 6.55.120]athādade sūryamarīcikalpaṃ sa brahmadaṇḍāntakakālakalpam |
अरिष्टमैन्द्रं निशितं सुपुङ्खं रामः शरं मारुततुल्यवेगम् ॥ १६५ ॥
ariṣṭamaindraṃ niśitaṃ supuṅkhaṃ rāmaḥ śaraṃ mārutatulyavegam || 165 ||
Scholarly Translation
Then Rāma took up a sharp, well-feathered, unfailing (ariṣṭam) arrow sacred to Indra (aindram), which resembled a ray of the sun, equaled Brahmā's rod, Antaka, and Kāla, and matched the wind in speed.
Narrative Context (Verses 163–167): Charging on his thigh-stumps like Rāhu at the moon, Kumbhakarṇa has his gaping maw crammed with arrows before Rāma launches the sun-bright Aindra shaft.