Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 67 (Kumbhakarṇena Sugrīvasya Grahaṇam — Sugrīveṇa Karṇa-nāsā-cchedanam — Rāmeṇa Kumbhakarṇa-vadhaḥ)
कुम्भकर्णेन सुग्रीवस्य ग्रहणम् — सुग्रीवेण कर्णनासाच्छेदनम् — रामेण कुम्भकर्णवधः
VR 6.67.61Baroda CE 6.55.45
स शैलशृङ्गाभिहतश्चुकोप ननाद रोषाच्च विवृत्य वक्त्रम् ।
[Baroda CE 6.55.45]sa śailaśṛṅgābhihataścukopa nanāda roṣācca vivṛtya vaktram |
व्याविध्य शूलं स तडित्प्रकाशं चिक्षेप हर्यृक्षपतेर्वधाय ॥ ६१ ॥
vyāvidhya śūlaṃ sa taḍitprakāśaṃ cikṣepa haryṛkṣapatervadhāya || 61 ||
Scholarly Translation
Struck by that mountain peak, he flew into a rage and, opening his mouth wide (vivṛtya vaktram), roared in fury; whirling his lightning-bright lance, he hurled it to slay the lord of monkeys and bears (haryṛkṣapateḥ).
Narrative Context (Verses 61–66): When Kumbhakarṇa hurls his iron lance at Sugrīva, Hanūmān leaps into the air and snaps it across his knee, prompting the enraged giant to fell Sugrīva with a peak.