Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 67 (Kumbhakarṇena Sugrīvasya Grahaṇam — Sugrīveṇa Karṇa-nāsā-cchedanam — Rāmeṇa Kumbhakarṇa-vadhaḥ)
कुम्भकर्णेन सुग्रीवस्य ग्रहणम् — सुग्रीवेण कर्णनासाच्छेदनम् — रामेण कुम्भकर्णवधः
† VR 6.67.94† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
बुभुक्षितः शोणितमांसगृध्नुः प्रविश्य तद् वानरसैन्यमुग्रम् ।
[Line 1: in Baroda CE 6.55.72]bubhukṣitaḥ śoṇitamāṃsagṛdhnuḥ praviśya tad vānarasainyamugram |
चखाद रक्षांसि हरीन् पिशाचान्नृक्षांश्च मोहाद् युधि कुम्भकर्णः ।
[Line 2: in Baroda CE 6.55.72]cakhāda rakṣāṃsi harīn piśācānnṛkṣāṃśca mohād yudhi kumbhakarṇaḥ |
† यथैव मृत्युर्हरते युगान्ते स भक्षयामास हरींश्च मुख्यान् ॥ ९४ ॥
[Line 3: Southern Recension only]† yathaiva mṛtyurharate yugānte sa bhakṣayāmāsa harīṃśca mukhyān || 94 ||
Scholarly Translation
Famished and greedy for blood and flesh (śoṇitamāṃsagṛdhnuḥ), Kumbhakarṇa plunged into that formidable Vānara host and, out of delusion (mohāt), chewed up rākṣasas, monkeys, piśācas, and bears in battle; just as Death carries off [beings] at the dissolution of the age, so did he devour the foremost monkeys.
Narrative Context (Verses 91–96): Crimsoned with blood like a twilight storm-cloud, Kumbhakarṇa seizes a dreadful iron club and devours monkeys, bears, and rākṣasas alike in a frenzied rampage.