Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 70 (Hanumatā Devāntaka-Triśirasor Vadhaḥ — Nīlena Mahodara-vadhaḥ — Ṛṣabheṇa Mahāpārśva-vadhaḥ)
हनुमता देवान्तकत्रिशिरसोर्वधः — नीलेन महोदरवधः — ऋषभेण महापार्श्ववधः
VR 6.70.48Baroda CE 6.58.41
तान्यायताक्षाण्यगसंनिभानि प्रदीप्तवैश्वानरलोचनानि ।
[Baroda CE 6.58.41]tānyāyatākṣāṇyagasaṃnibhāni pradīptavaiśvānaralocanāni |
पेतुः शिरांसीन्द्ररिपोः पृथिव्यां ज्योतींषि मुक्तानि यथार्कमार्गात् ॥ ४८ ॥
petuḥ śirāṃsīndraripoḥ pṛthivyāṃ jyotīṃṣi muktāni yathārkamārgāt || 48 ||
Scholarly Translation
Huge-eyed (āyatākṣāṇi), resembling mountain crags (agasaṃnibhāni), with eyes blazing like fire (pradīptavaiśvānaralocanāni), those heads of Indra's foe fell to the earth like luminaries loosed from the path of the sun (jyotīṃṣi muktāni yathārkamārgāt).
Narrative Context (Verses 43–48): Snatching Triśiras's dropped sword, Hanūmān seizes the reviving rākṣasa by his diadem and severs all three of his crowned heads, just as Indra decapitated Tvaṣṭṛ's son Viśvarūpa.