Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 72 (Atikāyādi-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Viṣādaḥ — Laṅkā-rakṣā-vidhānam)
अतिकायादिवधं श्रुत्वा रावणस्य विषादः — लङ्कारक्षाविधानम्
† VR 6.72.11† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† यस्य विक्रममासाद्य राक्षसा निधनं गताः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† yasya vikramamāsādya rākṣasā nidhanaṃ gatāḥ |
† तं मन्ये राघवं वीरं नारायणमनामयम् ॥ ११ ॥
† taṃ manye rāghavaṃ vīraṃ nārāyaṇamanāmayam || 11 ||
Scholarly Translation
“—encountering whose prowess (yasya vikramam āsādya) the rākṣasas have met their death (nidhanaṃ gatāḥ). I deem that heroic Rāghava to be the imperishable Nārāyaṇa himself (nārāyaṇam anāmayam).”
Narrative Context (Verses 7–11): Baffled as to how Rāma and Lakṣmaṇa escaped the serpent-darts, Rāvaṇa sees no warrior left who can vanquish Rāma and suspects that Rāghava is the imperishable Nārāyaṇa himself.