Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 74 (Vibhīṣaṇa-Hanumadbhyāṃ Jāmbavad-darśanam — Hanumatā Mahauṣadhi-parvatānayanam — Vānara-Rāma-Lakṣmaṇa-saṃjīvanam)
विभीषणहनुमद्भ्यां जाम्बवद्दर्शनम् — हनुमता महौषधिपर्वतानयनम् — वानररामलक्ष्मणसंजीवनम्
VR 6.74.23Baroda CE 6.61.23
धरते मारुतिस्तात मारुतप्रतिमो यदि ।
[Baroda CE 6.61.23]dharate mārutistāta mārutapratimo yadi |
वैश्वानरसमो वीर्ये जीविताशा ततो भवेत् ॥ २३ ॥
vaiśvānarasamo vīrye jīvitāśā tato bhavet || 23 ||
Scholarly Translation
“If Māruti, who equals the wind in speed (mārutapratimaḥ) and Vaiśvānara [Agni] in valor (vaiśvānarasamo vīrye), still lives, O dear friend (tāta), then there remains hope of life (jīvitāśā tato bhavet).”
Narrative Context (Verses 19–24): Asked by Vibhīṣaṇa why he inquires after Hanūmān before Rāma, Lakṣmaṇa, or Sugrīva, Jāmbavān declares that the army's survival rests on Māruti alone, whereupon Hanūmān clasps his feet.