Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 74 (Vibhīṣaṇa-Hanumadbhyāṃ Jāmbavad-darśanam — Hanumatā Mahauṣadhi-parvatānayanam — Vānara-Rāma-Lakṣmaṇa-saṃjīvanam)
विभीषणहनुमद्भ्यां जाम्बवद्दर्शनम् — हनुमता महौषधिपर्वतानयनम् — वानररामलक्ष्मणसंजीवनम्
VR 6.74.69Baroda CE 6.61.63
स भास्कराध्वानमनुप्रपन्नस्तं भास्कराभं शिखरं प्रगृह्य ।
[Baroda CE 6.61.63]sa bhāskarādhvānamanuprapannastaṃ bhāskarābhaṃ śikharaṃ pragṛhya |
बभौ तदा भास्करसंनिकाशो रवेः समीपे प्रतिभास्कराभः ॥ ६९ ॥
babhau tadā bhāskarasaṃnikāśo raveḥ samīpe pratibhāskarābhaḥ || 69 ||
Scholarly Translation
Having betaken himself to the path of the sun (bhāskarādhvānam anuprapannaḥ) while grasping that sun-bright peak (taṃ bhāskarābhaṃ śikharaṃ pragṛhya), he—resembling the sun himself (bhāskarasaṃnikāśaḥ)—shone near the sun like a second sun (raveḥ samīpe pratibhāskarābhaḥ).
Narrative Context (Verses 67–72): Wrenching up the entire mountain peak with its trees, elephants, and glowing plateaus, Hanūmān hurtles back along the sun's path like Viṣṇu's flaming discus and lands among the Vānaras.