Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 89 (Lakṣmaṇendrajitor Yuddham (Dvitīyaḥ Bhāgaḥ) — Vibhīṣaṇena Vānarotsāhanam)
लक्ष्मणेन्द्रजितोर्युद्धम् (द्वितीयः भागः) — विभीषणेन वानरोत्साहनम्
VR 6.89.7Baroda CE 6.76.7
उपलभ्य मुहूर्तेन संज्ञां प्रत्यागतेन्द्रियः ।
[Line 1: in Baroda CE 6.76.7]upalabhya muhūrtena saṃjñāṃ pratyāgatendriyaḥ |
ददर्शावस्थितं वीरमाजौ दशरथात्मजम् ।
[Line 2: in Baroda CE 6.76.7]dadarśāvasthitaṃ vīramājau daśarathātmajam |
सोऽभिचक्राम सौमित्रिं रोषात् संरक्तलोचनः ॥ ७ ॥
[Line 3: in Baroda CE 6.76.8]so'bhicakrāma saumitriṃ roṣāt saṃraktalocanaḥ || 7 ||
Scholarly Translation
Regaining consciousness after a moment (upalabhya muhūrtena saṃjñām), with his senses restored (pratyāgatendriyaḥ), he beheld the heroic son of Daśaratha standing firm in battle; and with eyes bloodshot in rage (saṃraktalocanaḥ), he advanced against the son of Sumitrā.
Narrative Context (Verses 7–12): Recovering his senses with bloodshot eyes, Indrajit taunts Lakṣmaṇa with memories of the serpent-noose battle and pierces both him and Hanūmān.