Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 93 (Indrajid-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Vilāpaḥ — Sītāṃ Hantuṃ Pravṛttasya Supārśvena Nivāraṇam)
इन्द्रजिद्वधं श्रुत्वा रावणस्य विलापः — सीतां हन्तुं प्रवृत्तस्य सुपार्श्वेन निवारणम्
VR 6.93.16Baroda CE 6.80.16
एवमादिविलापार्तं रावणं राक्षसाधिपम् ।
[Baroda CE 6.80.16]evamādivilāpārtaṃ rāvaṇaṃ rākṣasādhipam |
आविवेश महान् कोपः पुत्रव्यसनसम्भवः ॥ १६ ॥
āviveśa mahān kopaḥ putravyasanasambhavaḥ || 16 ||
Scholarly Translation
Into Rāvaṇa, the lord of Rākṣasas, who was thus afflicted by such lamentations (evamādivilāpārtam), there entered a mighty wrath born of the calamity of his son (putravyasanasambhavaḥ).
Narrative Context (Verses 13–18): Reproaching Indrajit for departing before performing his father's funeral rites or slaying Rāma and Lakṣmaṇa, Rāvaṇa is seized by a terrifying, fiery wrath that contorts his brow.