Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 93 (Indrajid-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Vilāpaḥ — Sītāṃ Hantuṃ Pravṛttasya Supārśvena Nivāraṇam)
इन्द्रजिद्वधं श्रुत्वा रावणस्य विलापः — सीतां हन्तुं प्रवृत्तस्य सुपार्श्वेन निवारणम्
VR 6.93.51Baroda CE 6.80.43
क्रोधमोहसमाविष्टो व्यक्तं मां हन्तुमुद्यतः ।
[Line 1: in Baroda CE 6.80.43]krodhamohasamāviṣṭo vyaktaṃ māṃ hantumudyataḥ |
अथवा तौ नरव्याघ्रौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ५१ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.80.44]athavā tau naravyāghrau bhrātarau rāmalakṣmaṇau || 51 ||
Scholarly Translation
and overwhelmed by wrath and delusion (krodhamohasamāviṣṭaḥ), this one is clearly ready to slay me (vyaktaṃ māṃ hantum udyataḥ). Or else, those two tigers among men, the brothers Rāma and Lakṣmaṇa,
Narrative Context (Verses 49–54): Fearing that Rāvaṇa comes to slay her either out of spurned desire, because Rāma and Lakṣmaṇa have fallen, or out of grief for his son, Sītā laments her plight.