Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 106 (Kāla-samaya-rakṣaṇāya Rāmeṇa Lakṣmaṇasya Parityāgaḥ — Lakṣmaṇasya Sarayū-tīre Sa-śarīraṃ Svarga-gamanam)
कालसमयरक्षणाय रामेण लक्ष्मणस्य परित्यागः — लक्ष्मणस्य सरयूतीरे सशरीरं स्वर्गगमनम्
VR 7.106.17Baroda CE 7.96.17
अदृश्यं सर्वमनुजैः सशरीरं महाबलम् ।
[Baroda CE 7.96.17]adṛśyaṃ sarvamanujaiḥ saśarīraṃ mahābalam |
प्रगृह्य लक्ष्मणं शक्रस्त्रिदिवं संविवेश ह ॥ १७ ॥
pragṛhya lakṣmaṇaṃ śakrastridivaṃ saṃviveśa ha || 17 ||
Scholarly Translation
Taking up the mighty Lakṣmaṇa in his very body (saśarīraṃ mahābalam pragṛhya lakṣmaṇam), invisible to all mortals (adṛśyaṃ sarva-manujaiḥ), Śakra entered the third heaven (śakras tridivaṃ saṃviveśa ha).
Narrative Context (Verses 13–18): Declaring abandonment equivalent to death for the virtuous, Rāma relinquishes Lakṣmaṇa; walking straight to the Sarayū, Lakṣmaṇa suspends his breath in yoga and is borne bodily to heaven by Indra as Viṣṇu’s fourth portion.