Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 106 (Kāla-samaya-rakṣaṇāya Rāmeṇa Lakṣmaṇasya Parityāgaḥ — Lakṣmaṇasya Sarayū-tīre Sa-śarīraṃ Svarga-gamanam)
कालसमयरक्षणाय रामेण लक्ष्मणस्य परित्यागः — लक्ष्मणस्य सरयूतीरे सशरीरं स्वर्गगमनम्
VR 7.106.4Baroda CE 7.96.4
यदि प्रीतिर्महाराज यद्यनुग्राह्यता मयि ।
[Baroda CE 7.96.4]yadi prītirmahārāja yadyanugrāhyatā mayi |
जहि मां निर्विशङ्कस्त्वं धर्मं वर्धय राघव ॥ ४ ॥
jahi māṃ nirviśaṅkastvaṃ dharmaṃ vardhaya rāghava || 4 ||
Scholarly Translation
“If you bear affection for me, O great king (yadi prītir mahārāja), if I am worthy of your grace (yady anugrāhyatā mayi), slay me without hesitation (jahi māṃ nirviśaṅkas tvam) and magnify dharma, O Rāghava (dharmaṃ vardhaya rāghava)!”
Narrative Context (Verses 1–6): Seeing Rāma downcast like the eclipsed moon, a serene Lakṣmaṇa urges him to slay him fearlessly to preserve his vow and dharma; breaking his silence, Rāma convenes his ministers and priest to lay the crisis before them.