Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 108 (Śatrughnāgamanam — Sugrīva-Vibhīṣaṇa-Hanumad-ādīnām Āgamanam — Vibhīṣaṇa-Hanumaj-Jāmbavad-ādibhyaś Cirañjīvitvopadeśaḥ)
शत्रुघ्नागमनम् — सुग्रीवविभीषणहनुमदादीनामागमनम् — विभीषणहनुमज्जाम्बवदादिभ्यश्चिरञ्जीवित्वोपदेशः
VR 7.108.1Baroda CE 7.98.1
ते दूता रामवाक्येन चोदिता लघुविक्रमाः ।
[Baroda CE 7.98.1]te dūtā rāmavākyena coditā laghuvikramāḥ |
प्रजग्मुर्मधुरां शीघ्रं चक्रुर्वासं न चाध्वनि ॥ १ ॥
prajagmurmadhurāṃ śīghraṃ cakrurvāsaṃ na cādhvani || 1 ||
Scholarly Translation
Urged onward by Rāma’s command (rāma-vākyena coditāḥ), those swift-striding messengers (laghu-vikramāḥ) hastened straightway to Madhurā (prajagmur madhurāṃ śīghram) and made no halt along the way (cakrur vāsaṃ na cādhvani).
Narrative Context (Verses 1–6): Swift-footed messengers dispatched by Rāma reach Madhurā in three days and nights without halting on the road, recounting to Śatrughna the relinquishment of Lakṣmaṇa, the consecration of Kuśa and Lava, and Rāma’s and Bharata’s preparations to ascend to heaven.