Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 11 (Prahasta-dautyam — Viśravasa Ājñayā Vaiśravaṇasya Kailāsa-gamanam — Laṅkāyāṃ Rāvaṇābhiṣekaḥ)
प्रहस्तदौत्यम् — विश्रवस आज्ञया वैश्रवणस्य कैलासगमनम् — लङ्कायां रावणाभिषेकः
VR 7.11.1Baroda CE 7.11.1
सुमाली वरलब्धांस्तु ज्ञात्वा चैतान्निशाचरान् ।
[Baroda CE 7.11.1]sumālī varalabdhāṃstu jñātvā caitānniśācarān |
उदतिष्ठद्भयं त्यक्त्वा सानुगः स रसातलात् ॥ १ ॥
udatiṣṭhadbhayaṃ tyaktvā sānugaḥ sa rasātalāt || 1 ||
Scholarly Translation
Learning that those night-roamers had obtained their boons (varalabdhāṃs tu jñātvā), Sumālī cast aside all fear (bhayaṃ tyaktvā) and rose up from Rasātala together with his retinue (sānugaḥ sa rasātalāt).
Narrative Context (Verses 1–6): Learning that Rāvaṇa and his brothers have obtained boons from Brahmā, Sumālī casts off his dread of Viṣṇu, ascends from Rasātala with his ministers, embraces Daśagrīva, and rejoices that their long exile is over.