Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 11 (Prahasta-dautyam — Viśravasa Ājñayā Vaiśravaṇasya Kailāsa-gamanam — Laṅkāyāṃ Rāvaṇābhiṣekaḥ)
प्रहस्तदौत्यम् — विश्रवस आज्ञया वैश्रवणस्य कैलासगमनम् — लङ्कायां रावणाभिषेकः
VR 7.11.2Baroda CE 7.11.2
मारीचश्च प्रहस्तश्च विरूपाक्षो महोदरः ।
[Baroda CE 7.11.2]mārīcaśca prahastaśca virūpākṣo mahodaraḥ |
उदतिष्ठन्सुसंरब्धाः सचिवास्तस्य रक्षसः ॥ २ ॥
udatiṣṭhansusaṃrabdhāḥ sacivāstasya rakṣasaḥ || 2 ||
Scholarly Translation
Mārīca, Prahasta, Virūpākṣa, and Mahodara—the ministers of that rākṣasa (sacivās tasya rakṣasaḥ)—also rose up in eager excitement (udatiṣṭhan susaṃrabdhāḥ).
Narrative Context (Verses 1–6): Learning that Rāvaṇa and his brothers have obtained boons from Brahmā, Sumālī casts off his dread of Viṣṇu, ascends from Rasātala with his ministers, embraces Daśagrīva, and rejoices that their long exile is over.