Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 11 (Prahasta-dautyam — Viśravasa Ājñayā Vaiśravaṇasya Kailāsa-gamanam — Laṅkāyāṃ Rāvaṇābhiṣekaḥ)
प्रहस्तदौत्यम् — विश्रवस आज्ञया वैश्रवणस्य कैलासगमनम् — लङ्कायां रावणाभिषेकः
VR 7.11.19Baroda CE 7.11.18
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
[Baroda CE 7.11.18]evamukto daśagrīvaḥ prahṛṣṭenāntarātmanā |
चिन्तयित्वा मुहूर्तं वै बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ॥ १९ ॥
cintayitvā muhūrtaṃ vai bāḍhamityeva so 'bravīt || 19 ||
Scholarly Translation
Spoken to thus, Daśagrīva reflected for a moment (cintayitvā muhūrtaṃ vai) with a deeply delighted inner heart (prahṛṣṭenāntarātmanā) and replied, “So be it!” (bāḍham ity eva so ’bravīt).
Narrative Context (Verses 19–24): Delighted by Prahasta’s argument, Rāvaṇa consents, marches that very day with his rākṣasas to Mount Trikūṭa, and dispatches Prahasta as envoy to ask Kubera conciliatorily to surrender Laṅkā.