Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 11 (Prahasta-dautyam — Viśravasa Ājñayā Vaiśravaṇasya Kailāsa-gamanam — Laṅkāyāṃ Rāvaṇābhiṣekaḥ)
प्रहस्तदौत्यम् — विश्रवस आज्ञया वैश्रवणस्य कैलासगमनम् — लङ्कायां रावणाभिषेकः
VR 7.11.20Baroda CE 7.11.19
स तु तेनैव हर्षेण तस्मिन्नहनि वीर्यवान् ।
[Baroda CE 7.11.19]sa tu tenaiva harṣeṇa tasminnahani vīryavān |
वनं गतो दशग्रीवः सह तैः क्षणदाचरैः ॥ २० ॥
vanaṃ gato daśagrīvaḥ saha taiḥ kṣaṇadācaraiḥ || 20 ||
Scholarly Translation
Animated by that very joy (tenaiva harṣeṇa), the valorous Daśagrīva set forth on that very day (tasminn ahani vīryavān) to the forest (vanaṃ gataḥ) together with those night-roamers (saha taiḥ kṣaṇadācaraiḥ).
Narrative Context (Verses 19–24): Delighted by Prahasta’s argument, Rāvaṇa consents, marches that very day with his rākṣasas to Mount Trikūṭa, and dispatches Prahasta as envoy to ask Kubera conciliatorily to surrender Laṅkā.