Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 11 (Prahasta-dautyam — Viśravasa Ājñayā Vaiśravaṇasya Kailāsa-gamanam — Laṅkāyāṃ Rāvaṇābhiṣekaḥ)
प्रहस्तदौत्यम् — विश्रवस आज्ञया वैश्रवणस्य कैलासगमनम् — लङ्कायां रावणाभिषेकः
† VR 7.11.40† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
तत्र मन्दाकिनी रम्या नदीनामुत्तमा नदी ।
[Line 1: in Baroda CE 7.11.35]tatra mandākinī ramyā nadīnāmuttamā nadī |
काञ्चनैः सूर्यसङ्काशैः पङ्कजैः संवृतोदका ।
[Line 2: in Baroda CE 7.11.35]kāñcanaiḥ sūryasaṅkāśaiḥ paṅkajaiḥ saṃvṛtodakā |
† कुमुदैरुत्पलैश्चैव तथा ऽन्यैश्च सुगन्धिभिः ॥ ४० ॥
[Line 3: Southern Recension only]† kumudairutpalaiścaiva tathā 'nyaiśca sugandhibhiḥ || 40 ||
Scholarly Translation
“There flows the enchanting Mandākinī, foremost among rivers (nadīnām uttamā nadī), its waters overspread with golden lotuses radiant as the sun (kāñcanaiḥ sūrya-saṅkāśaiḥ paṅkajaiḥ saṃvṛtodakā), as well as white night-lotuses, blue water-lilies, and other fragrant blossoms (kumudair utpalaiś caiva tathānyaiś ca sugandhibhiḥ).
Narrative Context (Verses 37–41): Explaining that Rāvaṇa—deluded by boons and hardened by his father’s natal curse—knows no restraint, Viśravas advises Kubera to leave Laṅkā and settle on sublime Mount Kailāsa beside the lotus-strewn Mandākinī.