Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 14 (Rāvaṇasya Kailāsābhiyānam — Yakṣa-rākṣasa-saṅgrāmaḥ)
रावणस्य कैलासाभियानम् — यक्षराक्षससङ्ग्रामः
VR 7.14.17Baroda CE 7.14.15
केचित्समाहता भग्नाः पतिताः समरक्षितौ ।
[Baroda CE 7.14.15]kecitsamāhatā bhagnāḥ patitāḥ samarakṣitau |
ओष्ठांश्च दशनैस्तीक्ष्णैरदशन्कुपिता रणे ॥ १७ ॥
oṣṭhāṃśca daśanaistīkṣṇairadaśankupitā raṇe || 17 ||
Scholarly Translation
Some, struck hard and shattered in limb (kecit samāhatā bhagnāḥ), fell upon the ground of battle (patitāḥ samara-kṣitau), and in their fury bit their own lips with sharp teeth (oṣṭhāṃś ca daśanais tīkṣṇair adaśan kupitā raṇe).
Narrative Context (Verses 13–18): Unmoved as a rain-drenched mountain, Rāvaṇa swings his death-like mace and burns through the Yakṣa army like wind-driven wildfire; his ministers scatter the remnants like clouds, leaving wounded Yakṣas collapsing like crumbling riverbanks.